ถอดรหัสพฤติกรรม “พันช์คุง” ลูกลิงหิมะสุดน่ารัก ที่ถูกแม่ทิ้ง สู่บทพิสูจน์งานวิจัยก้องโลกของ “แฮร์รี่ ฮาร์โลว์” ที่ชี้ให้เห็นว่า “ความอบอุ่น” คือหัวใจสำคัญของการมีชีวิตรอด ไม่แพ้อาหารในขวดนม
ในวินาทีนี้ คงไม่มีใครไม่หลงรัก “พันช์คุง” ลูกลิงหิมะวัย 6 เดือน ที่ต้องเผชิญชะตากรรมพลัดพรากจากแม่ ภาพของพันช์คุงที่กอดตุ๊กตา หรือเกาะติดพี่เลี้ยงอย่างไม่ยอมห่าง ไม่ใช่แค่ความน่ารักธรรมดา แต่มันคือสัญชาตญาณพื้นฐานที่นักจิตวิทยาพฤติกรรมนามว่า แฮร์รี่ ฮาร์โลว์ (Harry Harlow) ได้เคยพิสูจน์ไว้เมื่อกว่า 70 ปีก่อน
บทพิสูจน์จาก “แม่ลวด” และ “แม่ผ้า”
ในช่วงทศวรรษ 1950 โลกเคยเชื่อว่า ทารกผูกพันกับแม่เพียงเพราะแม่มี “อาหาร” ให้กิน แต่ฮาร์โลว์กลับมองต่าง เขาทำการทดลองกับลูกลิงแรซัส โดยสร้างแม่จำลองขึ้นมาสองแบบ:
- แม่ลวด: มีขวดนมให้กิน แต่สัมผัสแข็งกระด้างและเย็นชิบ
- แม่ผ้า: ไม่มีนมให้กิน (ในบางการทดลอง) แต่หุ้มด้วยผ้านุ่มนิ่มและให้ความอบอุ่นได้
ผลปรากฏว่า ลูกลิงใช้เวลาเกือบทั้งวันเกาะติดอยู่กับ “แม่ผ้า” และจะยอมไปหา “แม่ลวด” เพียงเพื่อกินนมให้พออิ่มแล้วรีบกระโดดกลับมาซบความนุ่มนวลทันที เหมือนกับที่เราเห็นพันช์คุงชอบซุกตัวอยู่ในผ้า หรือกอดตุ๊กตานั่นเอง
ความอบอุ่นคือ “เกราะคุ้มกัน” ความกลัว
งานวิจัยของฮาร์โลว์ยังเผยให้เห็นว่า เมื่อลูกลิงเผชิญกับสิ่งแปลกปลอมที่น่ากลัว หรืออยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่ “แม่ผ้า” หรือสัมผัสที่อ่อนนุ่มจะเป็น “ฐานที่มั่นทางใจ” (Secure Base) หากมีแม่ผ้าอยู่ใกล้ๆ ลูกลิงจะกล้าเผชิญหน้าและสำรวจโลก แต่หากขาดไป พวกมันจะตัวสั่น ขดตัว และมีภาวะซึมเศร้า
พฤติกรรมนี้สะท้อนชัดในตัวพันช์คุง การที่พันช์คุงได้รับความรักและการสัมผัสอย่างใกล้ชิดจากพี่เลี้ยงและสิ่งของนุ่มนิ่ม จึงไม่ใช่แค่เรื่องของการเลี้ยงดูให้โต แต่เป็นการสร้าง “ตัวตน” และ “สุขภาพจิต” ที่แข็งแรงให้กับลิงน้อยตัวหนึ่ง
บทสรุปถึงคนและลิง
งานวิจัยของฮาร์โลว์ปฏิวัติความเชื่อเรื่องการเลี้ยงดูไปตลอดกาล มันย้ำเตือนเราว่า ไม่ว่าจะเป็นลิงหิมะอย่างพันช์คุง หรือทารกมนุษย์ “ความรักและการสัมผัส” (Contact Comfort) คือสารอาหารทางใจที่ขาดไม่ได้
การที่พันช์คุงได้รับความใส่ใจและการกอดที่อบอุ่นในวันนี้ จึงเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้พันช์คุงเติบโตขึ้นมาเป็นลิงที่มีพฤติกรรมปกติและมีความสุขในอนาคต
งานวิจัยชี้ว่า ถ้าลูกลิงไม่มี “แม่ผ้า” หรือสิ่งที่นุ่มนวลให้กอดเลย แม้จะมีนมให้กินอิ่ม ลูกลิงตัวนั้นจะโตมาพร้อมกับความผิดปกติทางจิตใจ (Self-harm) หรือเข้าสังคมไม่ได้
“แม่ผ้า” จึงเปรียบเหมือนสัญลักษณ์ของความอบอุ่นที่มากกว่าอาหาร และพันช์คุงคือตัวอย่างในชีวิตจริง ที่แสดงให้เห็นว่า ลูกลิงที่ขาดแม่ ต้องการ “สัมผัสที่นุ่มนวล” เพื่อประคองจิตใจให้รอดพ้นจากความกลัว
อ้างอิง :