กรมควบคุมมลพิษ ปรับปรุงประกาศกระทรวงฯ รวมมาตรฐานน้ำทิ้งบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำกร่อยและชายฝั่งเป็นหนึ่งเดียว ภายใต้ชื่อใหม่ “มาตรฐานการระบายน้ำทิ้งจากบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำทะเล” พร้อมปรับถ้อยคำกฎหมายลบภาพจำ “แหล่งกำเนิดมลพิษ” มุ่งสร้างความชัดเจนในการบังคับใช้ และเสริมความเชื่อมั่นในอุตสาหกรรมสัตว์น้ำไทยบนเวทีโลก
นายสุรินทร์ วรกิจธำรง อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ (คพ.) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เปิดเผยถึงการยกระดับมาตรฐานสิ่งแวดล้อมในภาคอุตสาหกรรมประมงว่า ที่ผ่านมามาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำกร่อยและบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง ได้บังคับใช้มานานกว่า 15 ปี ซึ่งพบประเด็นปัญหาสำคัญในเรื่องความยุ่งยากซ้ำซ้อนในการจำแนกประเภทบ่อและชนิดของสัตว์น้ำ ส่งผลให้เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษต้องใช้ดุลยพินิจอย่างมากในการบังคับใช้กฎหมาย จนเกิดความสับสนในการเลือกใช้มาตรฐานที่ถูกต้องและอาจไม่สอดคล้องกับเทคโนโลยีการเพาะเลี้ยงที่เปลี่ยนแปลงไปในปัจจุบัน
นายสุรินทร์ วรกิจธำรง อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ (คพ.) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
นอกจากนี้ ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำและการส่งออกอาหารสัตว์น้ำยังมีความกังวลเกี่ยวกับการใช้ถ้อยคำในกฎหมายเดิมที่ระบุว่าเป็น “แหล่งกำเนิดมลพิษและน้ำเสีย” ซึ่งอาจส่งผลกระทบเชิงลบต่อภาพลักษณ์ของสินค้าประมงไทยในการส่งออกไปยังต่างประเทศ
ด้วยเหตุนี้ กรมควบคุมมลพิษจึงได้เสนอปรับปรุงมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งดังกล่าว โดยการรวมประกาศทั้ง 2 ฉบับเข้าด้วยกัน ภายใต้ชื่อ “มาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำทะเล” เพื่อสร้างความชัดเจนและลดการใช้ดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่ เนื่องจากทั้งสองประเภทมีลักษณะเป็นการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำทะเลหรือสัตว์น้ำเค็มเหมือนกัน อีกทั้งยังเป็นการปรับปรุงให้สอดคล้องกับกฎหมายหลักของกรมประมงที่จำแนกประเภทสัตว์น้ำเป็นเพียงสัตว์น้ำจืดและสัตว์น้ำทะเล โดยมีการทบทวนคำนิยาม ค่าพารามิเตอร์ ขนาดพื้นที่บ่อเพาะเลี้ยง รวมถึงการกำหนดแนวเขตพื้นที่ชายฝั่งทะเลให้สอดคล้องกับสถานการณ์การเพาะเลี้ยงจริงในปัจจุบัน
ทส.ปรับมาตรฐานน้ำทิ้งสัตว์น้ำทะเล
นอกจากความชัดเจนด้านเทคนิคแล้ว คพ. ยังได้ให้ความสำคัญกับการปกป้องภาพลักษณ์ของอุตสาหกรรมอาหารทะเลไทยในระดับสากล โดยดำเนินการปรับเปลี่ยนถ้อยคำในชื่อประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตามมาตรา 69 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 จากเดิมที่กำหนดให้บ่อเพาะเลี้ยงเป็น “แหล่งกำเนิดมลพิษที่จะต้องถูกควบคุมการปล่อยน้ำเสีย” เปลี่ยนเป็น “สถานที่ประกอบกิจการที่จะต้องถูกควบคุมการปล่อยน้ำทิ้ง” เพื่อลบภาพลักษณ์ด้านมลพิษที่อาจเป็นอุปสรรคทางการค้า และช่วยเสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันทางการตลาด เพิ่มรายได้จากการส่งออก และขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศไทยให้เติบโตอย่างยั่งยืนสืบไป
